سایه سنگین محافظهکاری بر میز خدمت؛ وقتی برخی مدیران شهرستانی از سایه خود میترسند!
- شناسه خبر: 17177
- تاریخ و زمان ارسال: ۱۸ شهریور ۱۴۰۵ ساعت ۱۱:۴۷
- منبع: یادداشت سردبیر هفته نامه دالانکوه
- نویسنده: مدیریت دالانکوه
یکی از تلخترین تجربیات شهروندان در راهروهای برخی ادارات، مواجهه با برخی مدیران و کارمندانی است که جسارت و شجاعت تصمیمگیری را در پشت کوهی از آییننامههای خیالی و بهانهتراشیهای بیپایه پنهان کردهاند. برای این دسته از افراد، «نه» گفتن و پاسکاری اربابرجوع، امنترین و بیدردسرترین راه مدیریت است!
«برو فلان مدرک را بیاور»، «اختیار این کار با ما نیست»، «بازرسی ایراد میگیرد» و «بالادستیها اجازه نمیدهند»؛ اینها ترجیعبند آشنای کارمندانی است که به جای گرهگشایی، خود به گرهی کور در مسیر کار مردم تبدیل شدهاند. آنها با ایجاد موانع تراشیهای فرسایشی، شهروندان را در هزارتوی بروکراسی سرگردان میکنند تا از زیر بار مسئولیت یک امضا شانه خالی کنند.
اما داستان زمانی به اوج تلخی و البته طنز ماجرا میرسد که اربابرجوع خسته و مستأصل، رنج و هزینه سفر به مرکز استان یا نهادهای بالادستی را به جان میخرد، اما در آنجا با پاسخ تاملبرانگیزی مواجه میشود: «اصلاً نیازی به مراجعه شما نبود! این موضوع در حیطه اختیارات اداره شهرستان است و میتوانستند به راحتی کارتان را انجام دهند؛ چرا اینهمه راه را تا اینجا آمدید؟!»
این تناقض آشکار، پرده از یک واقعیت تلخ برمیدارد: مشکل از قوانین بالادستی نیست، بلکه مشکل از «محافظهکاری افراطی»، «عدم اشراف به قوانین» و «ترس از تصمیمگیری» در میان برخی مدیران میانی و شهرستانی است. مدیری که اختیار قانونی خود را نمیشناسد یا از ترس پاسخگویی، حاضر است وقت، انرژی و پول مردم در جادههای منتهی به مرکز استان هدر برود، در واقع مفهوم «خدمتگزاری» را زیر سوال برده است.
مدیریت، تنها تکیه زدن بر صندلی ریاست و امضای نامههای بیخطر و روزمره نیست. مدیریت یعنی شجاعت، ایستادن پای کار مردم، یافتن راهکار قانونی برای حل مشکلات و تسهیل امور اربابرجوع. وقت آن رسیده است که دستگاههای نظارتی، علاوه بر برخورد با تخلفات، با پدیده «ترک فعل» و «محافظهکاریهای فلجکننده» نیز برخورد جدی داشته باشند تا میزهای خدمت، به جای سدی در برابر مردم، به پلی برای عبور از مشکلات تبدیل شوند.
